Przez lata mówiłyśmy o miesiączce szeptem, o seksie półgłosem, a o menopauzie właściwie wcale. Dziś to się zmienia. I dobrze, bo menopauza po 40. roku życia to znacznie więcej niż koniec miesiączkowania. To zmiany, które mogą rozpocząć się w samym środku intensywnego życia, kiedy rozwijamy kariery, budujemy relacje, wychowujemy dzieci i na nowo odkrywamy własną seksualność. W Par L’amour chcemy o tym etapie rozmawiać z taką samą otwartością, z jaką rozmawiamy o przyjemności i intymności. Bez tabu, z wiedzą i szacunkiem do kobiecego ciała.
18 października obchodzimy Światowy Dzień Menopauzy. W Polsce data ta funkcjonuje również jako Światowy Dzień Menopauzy i Andropauzy. Tematem kampanii International Menopause Society na 2026 rok jest Chronic Pain at Midlife, czyli przewlekły ból w średnim wieku. Jej celem jest zwrócenie uwagi na dolegliwości, które wciąż bywają bagatelizowane, oraz na potrzebę właściwej diagnostyki i leczenia. Dla Par L’amour to także okazja, by mówić o zdrowiu intymnym, bólu podczas seksu i prawie kobiet do komfortu i przyjemności.
Do rozmowy zaprosiłyśmy Kingę Fromlewicz, prezeskę Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Edukatorów Menopauzalnych, edukatorkę menopauzalną, konsultantkę kryzysową i autorkę książki „Menopauza nie robi sobie wolnego od 9 do 17”. Jest pomysłodawczynią pierwszych w Polsce studiów podyplomowych Edukator Menopauzalny, a kierowane przez nią Stowarzyszenie powstało w 2026 roku, by rozwijać profesjonalną edukację i wspierać kobiety w dostępie do rzetelnej wiedzy.
Rozmawiamy o mgle mózgowej, sile mięśni ważniejszej niż cyfry na wadze, seksualności, która nie kończy się wraz z płodnością, i o tym, dlaczego żadna kobieta nie powinna słyszeć, że z bólem musi się po prostu pogodzić.
Dlaczego dopiero teraz naprawdę rozmawiamy o menopauzie?
PAR L’AMOURJeszcze niedawno menopauza była niemal niewidzialna. Dziś mówi się o niej w mediach, firmach i kampaniach społecznych. Czy za tą zmianą rzeczywiście idzie większa wiedza kobiet?
KINGA FROMLEWICZMyślę, że dzieje się jedno i drugie. Wiedza kobiet rzeczywiście rośnie, ale tempo wzrostu zainteresowania tematem jest chyba większe niż tempo porządkowania tej wiedzy. Kobiety częściej słyszą dziś o menopauzie, szukają informacji i mają odwagę zadawać pytania. To ogromna zmiana, bo jeszcze niedawno wiele z nich uważało, że o tych doświadczeniach po prostu się nie mówi. Jednocześnie większa liczba publikacji nie zawsze oznacza większą wiedzę. W mediach społecznościowych obok rzetelnej edukacji pojawiają się uproszczenia i obietnice szybkich rozwiązań. Nadal brakuje powszechnej, uporządkowanej edukacji, która pomaga zrozumieć, co dzieje się z organizmem, rozpoznać możliwe objawy i wiedzieć, kiedy warto skonsultować się z lekarzem. Jednym z najczęstszych nieporozumień jest przekonanie, że wystarczy menopauzę przetrwać, doczekać ostatniej miesiączki, a później wszystko wróci do normy. Tymczasem transformacja menopauzalna może trwać wiele lat, a po menopauzie wchodzimy w etap życia, który będzie trwał już dalej. Dlatego my nie mamy niczego przetrwać. Mamy przygotować nasze ciało na kolejne 30 lat w postmenopauzie.
PAR L’AMOURJakie pytania najczęściej słyszysz od kobiet?
KINGA FROMLEWICZ„Czy to już może być perimenopauza?”, „Dlaczego nikt wcześniej mi o tym nie powiedział?”, „Jak odróżnić objawy zmian hormonalnych od innych problemów zdrowotnych?”, „Co mogę zrobić, żeby lepiej funkcjonować?”.
Kobiety pytają też o hormonalną terapię menopauzalną, jej korzyści i ryzyko, a także o to, jak rozmawiać o swoich potrzebach z lekarzem, partnerem czy pracodawcą. Jesteśmy w ważnym momencie. Przechodzimy od milczenia do zainteresowania, ale teraz musimy przejść od zainteresowania do rzetelnej wiedzy i realnego wsparcia. Sama świadomość, że menopauza istnieje, nie wystarczy. Potrzebujemy wiedzy, która pozwala podejmować świadome decyzje i odzyskiwać poczucie sprawczości, zamiast zostawiać kobietę z przekonaniem, że ma zacisnąć zęby i jakoś przez to przejść.
Wiedza, której kobietom przez lata brakowało
PAR L’AMOURW 2026 roku powstało Ogólnopolskie Stowarzyszenie Edukatorów Menopauzalnych. Jakiej zmiany potrzebowałyście?
KINGA FROMLEWICZChciałyśmy odpowiedzieć na potrzebę rzetelnej, dostępnej i profesjonalnej edukacji menopauzalnej w Polsce. Był to też naturalny krok po stworzeniu we współpracy z Gdańską Akademią Medyczną Nauk Stosowanych pierwszych w Polsce studiów podyplomowych Edukator Menopauzalny. Nie chciałam, żeby absolwentki skończyły studia i zostały same ze swoją wiedzą. Potrzebowałyśmy przestrzeni do wymiany doświadczeń i budowania społeczności. Wciąż zbyt wiele kobiet zdobywa wiedzę przypadkowo, często dopiero wtedy, kiedy objawy zaczynają znacząco wpływać na ich codzienne życie. Chcemy rozwijać standardy edukacji, budować kompetencje edukatorów i wzmacniać współpracę ze środowiskiem medycznym.
Bardzo ważne jest to, że edukator menopauzalny nie zastępuje lekarza ani położnej. Pomaga kobiecie zrozumieć zachodzące zmiany, uporządkować informacje, przygotować się do wizyty i wiedzieć, o co zapytać oraz jakie możliwości omówić ze specjalistą. Menopauza nie powinna oznaczać wykluczenia, zawstydzenia ani konieczności radzenia sobie ze wszystkim w samotności.
Menopauza po 40. Kiedy naprawdę zaczynają się zmiany?
PAR L’AMOURKojarzymy ją z końcem miesiączkowania, ale ciało zaczyna zmieniać się znacznie wcześniej. Kiedy właściwie rozpoczyna się menopauza?
KINGA FROMLEWICZW Polsce naturalna menopauza przypada średnio około 51. roku życia. To jednak nie znaczy, że właśnie wtedy wszystko się zaczyna. Wiele lat wcześniej może rozpocząć się transformacja menopauzalna. Zmieniają się cykle miesiączkowe, mogą pojawiać się problemy ze snem, koncentracją, uderzenia gorąca i wiele innych objawów. Wtedy mówimy o perimenopauzie. Samą menopauzę rozpoznajemy retrospektywnie, po 12 kolejnych miesiącach bez miesiączki, jeśli nie występują inne przyczyny braku krwawienia i sytuacji nie komplikuje stosowanie antykoncepcji hormonalnej wpływającej na miesiączkę. Później jesteśmy już w postmenopauzie.
To, na co bardzo często skarżą się kobiety, z którymi pracuję, to fakt, że zanim usłyszą, iż mogą doświadczać objawów okołomenopauzalnych, odwiedzają kilka różnych gabinetów. Rozpoznanie nie zawsze jest oczywiste, ponieważ objawy mogą być bardzo różnorodne i przypominać inne problemy zdrowotne. U kobiet po 45. roku życia rozpoznanie najczęściej opiera się na wieku, objawach i historii miesiączkowania, a nie na jednym wyniku badania hormonalnego. Hormony dynamicznie zmieniają się w czasie, dlatego pojedynczy wynik FSH nie daje pełnego obrazu sytuacji. Jednocześnie bardzo ważne jest, żeby nie przypisywać menopauzie automatycznie wszystkiego, co dzieje się z naszym ciałem. Nowy czy niepokojący objaw zawsze warto skonsultować.
Estrogen to znacznie więcej niż płodność
PAR L’AMOURGdy mówimy „estrogen”, wiele osób myśli przede wszystkim o miesiączce i płodności. Co pomijamy?
KINGA FROMLEWICZMyślę, że bardzo niedoceniany jest wpływ estrogenów na mózg. Receptory estrogenowe znajdują się w wielu jego obszarach, a zmiany hormonalne mogą wiązać się między innymi z problemami ze snem, koncentracją, pamięcią czy regulacją nastroju. To nie oznacza, że każdy taki objaw wynika ze zmian poziomu estrogenów, ale warto wiedzieć, że menopauza zdecydowanie nie dotyczy wyłącznie układu rozrodczego. Estrogeny mają również znaczenie dla zdrowia kości i układu sercowo-naczyniowego. Ich spadek przyspiesza utratę masy kostnej, a po menopauzie zmienia się także profil ryzyka chorób sercowo-naczyniowych.
Najważniejsze jest dla mnie właśnie to, że menopauza nie dotyczy tylko miesiączki i płodności. Zmiany hormonalne wpływają na funkcjonowanie całego organizmu.
Mgła mózgowa w perimenopauzie. Co dzieje się z pamięcią i koncentracją?
PAR L’AMOURZapominanie nazw, szukanie słów, trudności z koncentracją. „Mgła mózgowa” potrafi naprawdę przestraszyć. Ty też przez to przechodziłaś?
KINGA FROMLEWICZWedług mnie to jeden z najbardziej przerażających objawów. Znam go również z własnego doświadczenia początków perimenopauzy, kiedy z dnia na dzień zaczęłam zapominać słów czy nazw rzeczy. Proszę mi wierzyć, dezorientacja i strach o to, co się dzieje, są w takiej sytuacji naprawdę duże.
Badania wskazują, że w okresie transformacji menopauzalnej mogą występować subtelne zmiany w niektórych funkcjach poznawczych. To jednak nie oznacza, że mózg traci sprawność w sposób nieodwracalny. Estrogeny oddziałują na mózg, a naukowcy badają także zmiany w jego metabolizmie energetycznym oraz to, w jaki sposób przystosowuje się on do nowych warunków hormonalnych. Dlatego podoba mi się myślenie nie tylko o utracie, ale również o adaptacji. Warto też pamiętać, że na pamięć i koncentrację wpływają sen, stres, nastrój oraz ogólny stan zdrowia. Trudności z pamięcią nie oznaczają automatycznie początku demencji.
Jak wspierać mózg w okresie menopauzy?
PAR L’AMOURCzy możemy jakoś wspierać mózg podczas tej transformacji?
KINGA FROMLEWICZTak, i warto podkreślić, że nie wymaga to skomplikowanych metod. Duże znaczenie mają podstawy: regularny sen, aktywność fizyczna, zbilansowana dieta i dbanie o zdrowie metaboliczne. Sen jest szczególnie ważny, ponieważ jego niedobór może nasilać problemy z pamięcią, koncentracją i regulacją emocji. Warto szukać wsparcia przy radzeniu sobie z bezsennością i nocnymi wybudzeniami, zamiast traktować je jako coś, co trzeba przeczekać. Aktywność fizyczna wspiera zdrowie mózgu, układ sercowo-naczyniowy i metabolizm. Warto łączyć regularny ruch aerobowy z treningiem siłowym, dostosowując go do swoich możliwości. Znaczenie ma również kontrolowanie ciśnienia tętniczego, poziomu glukozy i lipidów, ponieważ zdrowie mózgu jest ściśle związane ze zdrowiem całego organizmu. Nie możemy też pomijać zdrowia psychicznego. W okresie okołomenopauzalnym część kobiet jest bardziej podatna na obniżenie nastroju lub depresję. Przewlekły stres, problemy ze snem i obciążenie obowiązkami mogą dodatkowo pogarszać samopoczucie.
Nie istnieje jedna metoda, która zagwarantuje nam sprawność mózgu na całe życie. Możemy jednak bardzo wiele zrobić poprzez codzienne nawyki, profilaktykę i odpowiednio wczesne szukanie pomocy.
Po czterdziestce ćwicz dla siły, nie dla cyferek na wadze
PAR L’AMOURMówisz, że właśnie po czterdziestce zaczynamy budować swoją przyszłą kondycję. Dlaczego ten moment jest tak ważny?
KINGA FROMLEWICZMenopauza to dobry moment, żeby przejść od reagowania na problemy zdrowotne do świadomej profilaktyki. Zawsze bardzo mocno podkreślam, że nie możemy wszystkiego przypisywać menopauzie i tym samym zapominać o profilaktyce. Właśnie w tym wieku nabiera ona podwójnego znaczenia. Menopauza i starzenie zachodzą równolegle. Ich wpływ na organizm częściowo się nakłada. Nie wszystko można przypisać hormonom, ale ich zmian również nie można ignorować. Spadek poziomu estrogenów wiąże się między innymi z przyspieszeniem utraty masy kostnej. Dlatego mówię kobietom, że teraz, w wieku 40+, budujemy swoją starość. Dziś wpływamy na to, czy jako siedemdziesięcio- lub osiemdziesięciolatki będziemy mogły wstać z krzesła bez pomocy, czy będziemy miały silne mięśnie i kości, czy będziemy mogły pozostać samodzielne.
Bardzo żałuję, że przez pierwszą połowę życia mówiono nam przede wszystkim, że mamy ćwiczyć po to, żeby być zgrabne i ponętne. Myślę, że to jedno z największych błędnych przekonań, jakie w nas zaszczepiono. Powinnyśmy ćwiczyć dla siły. Dla wzmacniania organizmu na kolejne lata. Smukła sylwetka może być skutkiem ubocznym wysiłku fizycznego, ale nie musi być jego sensem.
Chcę powiedzieć każdej kobiecie 40+:
„Nieważne, jaką masz sylwetkę. Nieważne, czy masz najmodniejszy strój do ćwiczeń. Nieważne, że nie stać cię na trenera personalnego cztery razy w tygodniu albo że nigdy wcześniej nie byłaś na siłowni. Nie potrzebujesz tego, żeby zacząć. Możesz kupić gumy oporowe, założyć stary T-shirt i wygodne spodnie, a potem zacząć w domu od piętnastu minut prostych ćwiczeń oporowych, dostosowanych do własnej kondycji”.
To inwestycja w przyszłe zdrowie i samodzielność.
Nie musisz zamieniać życia w projekt „idealna menopauza”
PAR L’AMOURSocial media potrafią dziś stworzyć wrażenie, że po czterdziestce trzeba jednocześnie trenować, liczyć białko, spać osiem godzin, medytować, suplementować i bezbłędnie zarządzać stresem. To chyba kolejna presja, której kobiety wcale nie potrzebują?
KINGA FROMLEWICZObserwuję profile z wytycznymi dla kobiet w wieku okołomenopauzalnym, na których powstają całe listy nakazów i zakazów. Buduje się poczucie, że tylko realizowanie ich wszystkich zapewni nam zdrową starość. A w gabinecie coraz częściej słyszę od kobiet, jak duży strach i niepewność takie treści w nich wywołują. Są przekonane, że to z nimi jest coś nie tak, jeśli nie mają siły codziennie liczyć gramów białka w porcji kurczaka. Nie chodzi o to, żeby w wieku czterdziestu lat prowadzić życie całkowicie podporządkowane starzeniu. Chodzi o budowanie takich nawyków, które pozwolą nam jak najdłużej zachować zdrowie, samodzielność i dobrą jakość życia. Nie ma żadnej sekretnej wskazówki ukrytej w e-booku za 49 zł. Są podstawy, o których mówi również medycyna stylu życia: sen, odżywianie, ale nie obsesyjne bycie na diecie, zarządzanie stresem, ruch, wysiłek fizyczny i relacje z innymi ludźmi. Do tego zwyczajna czujność na sygnały własnego ciała i reagowanie, kiedy czujemy, że coś może być nie tak. Warto też znaleźć lekarza, który rozumie, co dzieje się z kobiecym ciałem w procesie transformacji menopauzalnej.
Moim marzeniem, zarówno jako edukatorki, jak i kobiety, jest doczekać momentu, w którym żadna z nas nie usłyszy już w gabinecie: „to taki wiek, trzeba się z tym pogodzić”.
Nie. Zasługujemy na wysoką jakość życia i codzienny komfort. A moment, w którym czujemy, że zaczynamy go tracić, jest momentem na rozmowę o dostępnych możliwościach wsparcia.
Seks po menopauzie. Strata czy zupełnie nowy rodzaj wolności?
PAR L’AMOURO seksualności w menopauzie często mówi się językiem straty: mniej libido, mniej nawilżenia, więcej dyskomfortu. A może to być także czas większej znajomości własnego ciała?
KINGA FROMLEWICZBardzo chciałabym, żebyśmy przestały postrzegać seksualność dojrzałych kobiet wyłącznie przez pryzmat tego, co mogą stracić. To może być również przestrzeń do odkrywania siebie na nowo. Każda kobieta przeżywa ten etap inaczej i każda ma prawo definiować bliskość oraz przyjemność na własnych warunkach.
Bardzo doceniam działalność Par L’amour i budowanie świadomości wokół tego, że akcesoria erotyczne mogą mieć również miejsce w szerszej rozmowie o zdrowiu seksualnym i mięśniach dna miednicy. Cieszy mnie, że o tych zagadnieniach coraz częściej rozmawia się także podczas konferencji medycznych.
Po wielu rozmowach z kobietami widzę dwie perspektywy:
Pierwsza to poczucie uwolnienia od strachu przed nieplanowaną ciążą. Ale jednocześnie bardzo ważne jest, żeby pamiętać, że perimenopauza nie oznacza automatycznie utraty płodności i nie należy samodzielnie odstawiać antykoncepcji tylko dlatego, że miesiączki stały się nieregularne. Kiedy lęk przed ciążą rzeczywiście znika, część kobiet odkrywa zupełnie nowe obszary swojej przyjemności. W ciągu życia zmieniają się nasze potrzeby i sposób, w jaki odbieramy dotyk. To, co sprawiało nam przyjemność dziesięć czy dwadzieścia lat temu, nie musi być tym samym, czego potrzebujemy dzisiaj. Dlatego tak ważne jest ciągłe odkrywanie, co lubimy teraz, a nie co lubiłyśmy zawsze.
Druga perspektywa jest trudniejsza. To efekt lat przekonywania kobiet, że po czterdziestce stają się seksualnie przezroczyste, a skoro kończy się okres płodny, to seksualność właściwie przestaje ich dotyczyć. I część kobiet naprawdę w to wierzy. Mówią: „właściwie po co mi ten seks, dużo zamieszania o nic”. A przecież seksualność to nie tylko reprodukcja. To przyjemność, bliskość, kontakt z własnym ciałem, rozluźnienie, relacja z samą sobą albo z drugą osobą. Nie ma też jednej prawidłowej formy jej przeżywania. Najważniejsze, żeby kobieta mogła odkrywać swoje potrzeby bez wstydu i na własnych warunkach.
Ból podczas seksu nie jest ceną za menopauzę
PAR L’AMOURW 2026 roku światowa kampania menopauzalna mówi o przewlekłym bólu. To szeroki problem zdrowotny, ale my chciałybyśmy zatrzymać się przy zdrowiu intymnym. Co dzieje się z nim, kiedy spada poziom estrogenów? Dlaczego ból podczas seksu nie powinien być uznawany za coś normalnego?
KINGA FROMLEWICZO zdrowiu intymnym trzeba rozmawiać tak samo otwarcie jak o innych aspektach zdrowia. Menopauza nie odbiera kobiecie prawa do komfortu, bliskości i satysfakcjonującego życia. Estrogeny mają duże znaczenie dla zdrowia intymnego. Wpływają między innymi na elastyczność i grubość tkanek pochwy, ich ukrwienie, nawilżenie oraz środowisko mikrobiologiczne. Kiedy poziom estrogenów spada, błony śluzowe mogą stawać się cieńsze i bardziej podatne na podrażnienia, a naturalne nawilżenie może się zmniejszać. Te zmiany mogą być częścią zespołu moczowo-płciowego menopauzy. To nie tylko suchość czy ból podczas współżycia, ale również pieczenie, podrażnienie, częstsze parcie na mocz czy nawracające infekcje dróg moczowych.
I tu najważniejsze: ból podczas współżycia nie jest czymś, co kobieta powinna zaakceptować jako nieuniknioną cenę menopauzy. Istnieją różne możliwości wspierania zdrowia okolic intymnych, w tym leczenie miejscowe estrogenami czy inne terapie dobierane przez lekarza do konkretnej kobiety.
Menopauza nie odbiera kobietom kompetencji. Czy pracodawcy to rozumieją?
PAR L’AMOURKobiety w wieku okołomenopauzalnym bardzo często są u szczytu zawodowego doświadczenia. Jednocześnie bezsenność, problemy z koncentracją czy uderzenia gorąca mogą wpływać na codzienne funkcjonowanie. Jak pomagać bez traktowania kobiet jak mniej kompetentnych?
KINGA FROMLEWICZDobre miejsce pracy nie traktuje menopauzy jako problemu z kompetencjami kobiety. To temat związany z warunkami pracy, zdrowiem i równymi szansami. Celem nie powinno być szczególne traktowanie kobiet, ale stworzenie środowiska, w którym nadal mogą wykorzystywać swoje doświadczenie i potencjał bez niepotrzebnych barier. Chciałabym też, żeby firmy w końcu zdały sobie sprawę, że osoby 40+ to często ich najbardziej doświadczeni pracownicy, posiadający unikalną wiedzę.
Przeszliśmy przez bezrobocie końca lat dziewięćdziesiątych, kryzysy gospodarcze, narodziny mediów społecznościowych, pandemię, rozwój AI i kolejne rewolucje na rynku pracy. Mamy odporność psychiczną zbudowaną nie na podstawie książek, tylko praktyki. Dlatego programy wsparcia okołomenopauzalnego są realnym tematem biznesowym.
Jednocześnie nie każda kobieta doświadcza objawów i te, które ich doświadczają, nie potrzebują automatycznego obniżania oczekiwań wobec ich pracy. Potrzebują środowiska, w którym mogą powiedzieć o swoich potrzebach, jeśli chcą, bez obawy przed oceną czy utratą szans zawodowych.
Wsparcie nie zawsze oznacza kosztowne rozwiązania. Czasem to dostęp do wody, możliwość krótkiej przerwy, regulacji temperatury, odzieży służbowej na zmianę czy większa elastyczność organizacji pracy. Ale najpierw trzeba zrobić coś znacznie prostszego. Zapytać ludzi, czego naprawdę potrzebują.
Webinar nie jest strategią menopauzalną
PAR L’AMOUROd czego powinna zacząć firma, która chce stworzyć wspierające środowisko pracy?
KINGA FROMLEWICZGdy firma pyta mnie, od czego zacząć, odpowiadam, że nie od pytania „jaki webinar zorganizować?”, ale od pytania „co możemy zmienić, żeby nasi pracownicy mogli dobrze funkcjonować w zdrowym i wspierającym środowisku?”.
Pamiętam rozmowę z dużą międzynarodową firmą z rozbudowaną częścią produkcyjną. Zapytałam, czy wiedzą, ilu zatrudniają pracowników po czterdziestce i w jakich zespołach pracują.
Nie wiedzieli.
Kiedy to policzyli, okazało się, że ogromna część tych osób pracuje przy produkcji. Mówienie im o możliwości pracy zdalnej podczas nasilonej bezsenności nie miało żadnego sensu. Potrzebowali zupełnie innych rozwiązań, na przykład częstszych przerw albo możliwości chwilowego odpoczynku na siedząco.
Dlatego zaczynam od trzech rzeczy. Najpierw rozmowa i diagnoza realnych potrzeb, później edukacja pracowników i kadry zarządzającej, a następnie włączenie tematu menopauzy w kulturę organizacyjną. Nie chodzi o stworzenie efektownej strategii, którą pokaże się podczas branżowej konferencji. Chodzi o realne wsparcie.
Pięć rzeczy, które chciałabym, żebyś wiedziała o menopauzie
Gdyby Kinga mogła przekazać kobiecie po czterdziestce tylko pięć najważniejszych myśli, wybrałaby właśnie te:
KINGA FROMLEWICZ
01Menopauza zaczyna się wcześniej, niż myślisz. Poznaj objawy perimenopauzy i obserwuj swoje ciało.
02Nie przypisuj wszystkiego hormonom. Nowe albo niepokojące objawy warto konsultować z lekarzem.
03Dbaj o zdrowie na przyszłość. Ruch, trening siłowy, dobre odżywianie, sen i profilaktyka mają ogromne znaczenie.
04Nie musisz cierpieć w milczeniu. Istnieją skuteczne sposoby łagodzenia wielu objawów menopauzalnych.
05Menopauza nie oznacza końca możliwości. Masz prawo do zdrowia, satysfakcji, rozwoju i dobrego życia na każdym etapie.
Menopauza mnie nie zatrzyma. Jakiej przyszłości chcemy dla kobiet?
PAR L’AMOURGdyby za dziesięć lat Polki miały myśleć o menopauzie zupełnie inaczej niż dziś, jaka zmiana byłaby dla Ciebie największym sukcesem?
KINGA FROMLEWICZMarzę o tym, żeby za dziesięć lat nie trzeba było już przekonywać nikogo, że kobiety w wieku średnim zasługują na wiedzę, uwagę i wsparcie. Żeby było to po prostu standardem.
Największym sukcesem byłoby dla mnie to, gdyby menopauza przestała być tematem, którego kobiety się wstydzą, a stała się naturalnym elementem rozmowy o zdrowiu. Żeby kobiety miały dostęp do rzetelnej wiedzy, lekarze byli przygotowani do ich wspierania, a pracodawcy rozumieli, że menopauza nie odbiera kompetencji ani ambicji.
Ale najbardziej chciałabym, żeby żadna kobieta nie musiała już słyszeć, że „taka jej uroda” albo że musi po prostu zacisnąć zęby i przeczekać. Żeby wiedziała, co dzieje się z jej ciałem, znała swoje możliwości i mogła świadomie decydować o swoim zdrowiu.
Jeśli szukasz sposobów na suchość, mniejszą ochotę na bliskość czy nowe potrzeby ciała, zajrzyj do naszego przewodnika po intymności w menopauzie.
Od redakcji Par L’amour
Przez lata przyzwyczajałyśmy się do myślenia o menopauzie przez pryzmat tego, co kobieta traci. Tymczasem z rozmowy z Kingą wyłania się inna perspektywa. Więcej wiedzy o własnym ciele, większa świadomość potrzeb, odwaga, by szukać pomocy, i prawo do przyjemności, która nie ma daty ważności.
Menopauza zmienia ciało, ale nie odbiera kobiecie prawa do dobrego życia. A im więcej o tej zmianie wiemy, tym bardziej możemy przeżywać ją po swojemu.
Menopauza mnie nie zatrzyma.
Dziękujemy Kindze Fromlewicz za otwartość, podzielenie się własnym doświadczeniem i wiedzą, która pomaga kobietom lepiej rozumieć swoje ciało.

Kinga Fromlewicz Prezeska Zarządu Członkini Założycielka Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Edukatorów Menopauzalnych.
Ogólnopolskie Stowarzyszenie Edukatorów Menopauzalnych zrzesza specjalistów i specjalistki zajmujące się edukacją kobiet w obszarze transformacji menopauzalnej. Działa na rzecz podnoszenia kompetencji edukatorów, ochrony standardów merytorycznych oraz wspierania kobiet w tym ważnym etapie życia – w domu, w pracy i w dostępie do rzetelnej wiedzy.
Więcej informacji o działalności Stowarzyszenia: edukatormenopauzalny.org
Materiał ma charakter edukacyjny i nie zastępuje indywidualnej konsultacji medycznej. Objawy pojawiające się w okresie okołomenopauzalnym mogą mieć różne przyczyny i powinny być oceniane indywidualnie.